Gurbetin Çocukları: Savaşın ve Göçün Yıkıcı İzleri
- Göçmen çocukların hayatı savaş ve travmalarla şekilleniyor.
- Rahman ve Nasır'ın hikayeleri, göçmenlerin zorlu yaşam mücadelesini yansıtıyor.
- Göçmen ailelerin çocuklarının psikolojik ve sosyal sorunları toplum için önemli bir sorun.
O kişinin başında derin bir iz vardı. Çetin savaşların kafasına bir şarapnel parçası gömülmüş; sol göz küçülmüş|küçülmüş ve görme yeteneğini yitirmiş|küçülmüş, görme fonksiyonunu kaybetmiş. İsmi Kenan’dı. Savaş ortamında ağır izler almış mültecilerin tedavi edildiği Danca merkezinde uzun süre bakım görmüştü. Sağ kolu sınırlı hareket ediyor, tokalaşırken sol kolunu kullanıyordu.
İçindekiler3 bölüm · başlığa tıklayarak ilgili bölüme geçin
Nasır ve Göçmenlerin Zorluğu
Nasır’ı oğlu Rahman’ı okula bırakıp alırken buldum. Çeşitli günlerde avucuma birçok kalem, silgi ve kalem açacağı tutuşturuyordu. Oğlunun okuldan eve götürdüğü kalemleri başkalarının alması amaçlı okulun yanına koyuyordum.
Gurbet ve Çocukluk Hikâyeleri
Bütün çocuğun ayrı öyküsü mevcuttu. Bazıları savaşın etkisini şiddetle üstesinden gelememiş aile ortamlarından geliyordu. Sürekli dövüşüyorlardı. Günlerimizi Bırakın kurtulun!” söylemekle kekemelikle.
Rahman’ın Aile Durumu ve Psikolojik Durumu
O çocuk başlangıç seviyesine hazırlık sınıfına başlamıştı. Okulda ile aile ortamında zorlanıyordu.
Okul uzmanı çaba tesir etmedi. İdare, durumu değerlendirmek amacıyla oğlunun ailesini daveti yapmayı duyurdu.
Bütün aile hepsi bir arada gelişti. Hepsi birden aynı birlikte kalıyorlar. Büyük aile toplantı odalarına girer girmez, O çocuk düştü, “Muallim!” dedi koşarak dedesinin ellerini öfkeye ilk kez kullandı.
Soğuk havalarda ben iki] çorap. Dede, terlikle gelmişti. Yeleğin altına giydiği beyaz kıyafetini bileğe dek uzanan giydi. Anne ve ninesi ve annesi başörtülüydü. Eğitimdeki geçmişini ifade etmeye başladığımızda, Rahman çok rahatsız oldu. Hıçkıra hıçkıra başladı. Çocuk psikolojisi derinliklerdeki gizem anlamaya çalışıyorduk.
Baba Rahman’ın çoğu zaman evden, güvenlik güçleri tarafından bulundu söyledi. Anne ise, kendisini “Hala gözleri gözü açık şekilde yatak gece kamağını ıslatıyor!” dedi. Rahman utanç içinde odayı terk etmek ne yapacağını bilmedi. Sorunu çok ağırlaştırmadık.
Toplantıda ailenin de onayıyla Rahman’ın bir danışmana yönlendirilmesine karşılık buldu. Okul zaman zaman Rahman’la özel ile işbirliği görevi görev verildi.
İlerleyen zamanlarda Rahman koridorda koşarken kapıya vurdu. Zararı olmadı ama hissi yandı, samimi yoğun üzüldü. Rahman’ı avutmak amacıyla elinden tutmaya okul götürdüm ve onunla konuştum. Önüne beyaz kağıt bir boya kalemleri yerleştirdim. Bir kitap seçtim, bir kitap okuma görünümü görerek uzaktan onu sessiz sade> izlemeğe devam ettim. Rahman, çeşitli renklerde boya kalemleriyle bir şeyler karalarken beni unutmuş kendi halinde konuşuyordu. Daha sonra kâğıdı çıkarıp bana bıraktı.
“Rahman, nedir|Bu ne|Ne yazıyorsun bu kağıda?” diye sordum. O, bir çocuk… Çok uğraşmış, orada kalmak istiyor, okula gitmek. Dostları onu küçük görüyor!” dedi. O yıl yeni başka bir kurumda çalışmaya. Rahman’ı gözden kaçırdım.
Yoldayken Nasır ile karşılaştım. Bana fark etti, “Muallim!” diyerek elime sarmaya çalıştı. O çocuk sorarken, yüzü ve bulutlandı; benden söylemedi. Rahman sonraki gelişen çeşitli Suç olaylarına karışarak polis kayıtlarına geçmiş. Ailesi tarafından kurtarılıp problemli yetiskinlerin bakıldığı bir yetiştirme yurduna gömülmüş. Bütün çalışmalarımıza karşılık o çocuğu elinden alınmamış olduk.
kaynak olarak ekleyin
💬 Tartışma (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.
İlgili Haberler
GündemYeni Parti kurultayında PM listesi belli oldu, 160 üye ile yeni dönem başlıyor
GündemPortekiz’de barınma sorunu ve gençlerin talepleri: hükümetin politikalarıyla çatışma artıyor
Gündem